Najnowsze video
Logowanie
Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło
TV Miss Europa
Najnowsze video
ŚDM OŚWIĘCIM CZĘŚĆ IV HD RelacjeŚDM OŚWIĘCIM CZĘŚĆ I...
Dodane przez administrator on 25.10.2016
Odwiedzin: 6
ŚDM OŚWIĘCIM FOTO HDŚDM OŚWIĘCIM FOTO HD
Dodane przez administrator on 24.10.2016
Odwiedzin: 3
ŚDM OŚWIĘCIM CZĘŚĆ II HDŚDM OŚWIĘCIM CZĘŚĆ I...
Dodane przez administrator on 24.10.2016
Odwiedzin: 6
ŚDM OŚWIĘCIM CZĘŚĆ I HDŚDM OŚWIĘCIM CZĘŚĆ I HD
Dodane przez administrator on 24.10.2016
Odwiedzin: 8
TV MIS Muzyka Maria bdí píseňTV MIS Muzyka Maria ...
Dodane przez administrator on 23.10.2016
Odwiedzin: 8
Franciscano ConventualFranciscano Conventual
Dodane przez administrator on 24.04.2016
Odwiedzin: 19
Video kategoria
Św Charbel - Potężny Znak od Boga dla Niewierzących
„ W chwili śmierci będzie się liczyła tylko miłość.

W chwili śmierci grzesznik najbardziej będzie się obawiał swego braku odpowiedzi na nieskończoną miłość Boga i będzie to opłakiwał.

Wszystkie bogactwa materialne , sława , władza , pozycja społeczna i najróżniejsze sukcesy wraz ze śmiercią pozostaną na tej ziemi.

W chwili śmierci będzie się liczyła tylko miłość.

Kto stanie przed Bogiem bez miłości , będzie musiał ponieść wszystkie konsekwencje swoich grzesznych wyborów i egoistycznego postępowania.

Arogancja zawsze prowadzi do grzechu , a brak przebaczenia i nienawiść prowadzi do potępienia wiecznego.
Ikona Dobrego Pasterza
Kilka lat temu otrzymałem w formie obrazka, reprodukcję współczesnej ikony "Ja Jestem Dobrym Pasterzem". Miejscem jej powstania jest Francja. Spójrzmy na nią i odczytajmy w niedzielę Dobrego Pasterza.

Jezus Chrystus, Dobry Pasterz, w szatach koloru czerwonego i purpurowego, z białą laską w ręku prowadzi dziecko przez pustynię czyli każdego kto Mu ufa: "Moje owce słuchają mego głosu, a Ja znam je. Idą one za Mną i Ja daję im życie wieczne" (J 10,27). Na pustyni widać górę. Jezusa jest krok przed dzieckiem, a prawa ręka Dobrego Pasterza spoczywa delikatnie na głowie dziecka, które ubrane jest w białą szatę i niesie w prawej dłoni jakby szlachetny kamień. Widać, że postępuje z ufnością naprzód. Złoty kolor tła ikony jest tłem Pasterza, góra i ukryta w nich jakby jaskinia jest tłem dziecka.

Jezus jest zanurzony częściowo w pustyni, natomiast dziecko całe jest przedstawione na tle morza piasku i skał. Pustynia to symbol krainy złego ducha, głodu i pragnienia. Człowiek, ludzkość nie może na stałe osiedlić się na niej. Może jednak, choć z trudem, przejść do bardziej urodzajnej ziemi. Mimo tej negatywnej symboliki pustynia może być miejscem doświadczenia Boga, zwycięstwa nad słabością, oczyszczenia i otrzymania słowa Bożego. Tak było chociażby z narodem wybranym idącym przez pustynię do ziemi obiecanej, prorokiem Eliaszem czy św. Janem Chrzcicielem. Po grzechu pierworodnym i każdym naszym osobistym grzechu pustynia nie tylko otacza nas "z zewnątrz", ale jest w najgłębszych pokładach wnętrza.
Camino de Santiago - by zrozumieć Europę
Camino, czyli droga do Santiago de Compostela, którą miałem możliwość przejść i przeżyć, na którą zostałem wezwany, jest niezwykła pod każdym względem. Prowadzi ona do hiszpańskiej katedry o churriguerystycznej fasadzie, w której znajduje się grób św. Jakuba Większego, Apostoła Jezusa Chrystusa.

Średniowiecznym zwyczajem wyruszyłem z progu własnego domu, by wejść w niezliczony pochód pielgrzymów, którzy na przestrzeni wieków zmierzali do tego sanktuarium, niosąc na swoich barkach ciężar własnego życia oraz spraw powierzonych im przez Kościół. Ta kilkumiesięczna wędrówka doskonale oddaje wielowymiarowość ludzkiego życia, ze szczególnym naciskiem na rzeczywistość duchową. To ona jest sceną, na której dokonuje się mniej lub bardziej świadome i wyrafinowane wykorzenianie sacrum z życia człowieka.

To właśnie na nią Camino ma największy wpływ. To na tym szlaku Bóg w sposób szczególny pozwala wejść w siebie, podobnie jak uczynił to ewangeliczny syn marnotrawny, siedzący u koryta swojego życia, z którego jadły świnie, lecz on sam z niego nie mógł się pożywić. Fizycznie pokonywana droga daje możliwość podjęcia na nowo drogi do własnego serca, by w samotności (tej ludzkiej, gdyż Bóg jest wciąż obecny) i z odwagą stawić czoła panującym tam ciemnościom. Camino daje zatem szansę zbudowania od podstaw relacji z Bogiem i samym sobą, a w konsekwencji z drugim człowiekiem, wspólnotą i Kościołem.